Stale duplex i super duplex

Stale duplex dzięki składowi chemicznemu i ferrytyczno-austenitycznej mikrostrukturze skupia najlepsze właściwości chromowej stali ferrytycznej i chromowo-niklowej stali austenitycznej. Odznacza się dobrymi właściwościami mechanicznymi: granicą plastyczności, wytrzymałością na rozciąganie i ciągliwością oraz odpornością na korozję ogólną, wżerową i naprężeniową. Stosunkowo niski, w porównaniu ze stalą austenityczną, koszt wytwarzania stali duplex jest, między innymi efektem obniżonej zawartości deficytowego i drogiego niklu, co stanowi jej kolejną zaletę.

Stal ferrytyczno-austenityczna – dupleks Cr-Ni-Mo, w porównaniu ze stalą austenityczną, zawiera mniej drogiego niklu
i ma lepsze właściwości wytrzymałościowe, przy dobrej odkształcalności i odporności na korozję, także w środowiskach zawierających jony chlorkowe. Również gatunki superduplex odznaczają się bardzo dobrymi parametrami odpornościowymi na korozję.

Dużą uwagę, jako składnik stopowy w stalach dupleks wzbudza azot, pozwalający na redukcję stężenia niklu, możliwe w wyniku wprowadzenia azotu w ilości ponad 0,2%, co wymaga stosowania specjalnych technologii, np. ciśnieniowego przetapiania elektrożużlowego lub metalurgii proszków. Oto niektóre przykłady gatunków z grupy duplex i super duplex: X2CrNiMoN22-5-3, 1.4462, S31803, S32205, X2CrNiMoN25-7-4, 1.4410, 1.4501, S32760, X2CrNiN23-4, 1.4362, S32304, 1.4460, UNS S32900.

Powstanie stali odpornej na korozję ma swój początek w drugim dziesięcioleciu dwudziestego wieku spostrzeżeniem, że stal zawierająca ok. 13% chromu nie ulega korozji elektrochemicznej. W latach dwudziestych, jako pierwsze wyprodukowano stale ferrytyczne i martenzytyczne, później stale austenityczne typu 18-8, a w latach czterdziestych pierwsze nierdzewne stale ferrytyczno-austenityczne. W latach 60-tych ubiegłego stulecia opracowano stale dupleks zawierające 35÷55% ferrytu. Pierwsze stale dupleks, nazywane stalami duplex pierwszej generacji charakteryzowały się słabą spawalnością.

Udoskonalenie składu chemicznego, m.in. w wyniku zwiększenia zawartości molibdenu i azotu zwiększyło stabilność jej mikrostruktury i dalszy wzrost jej właściwości. Wykorzystanie stali austenityczno-ferrytycznej, głównie do produkcji konstrukcji spawanych stało się przyczyną szczególnego zainteresowania jej spawalnością. Stal dupleks należy do stosunkowo łatwo spawalnych. Mimo to znane są przykłady poważnych trudności występujących w trakcie spawania konstrukcji o dużych gabarytach.

Tags: , , ,

Comments are closed.